Sala zarezerwowana.

Suknia wybrana.

Zaliczka dla fotografa zapłacona.

Zaproszenia rozdane.

Do ślubu zostały trzy miesiące.

Tylko między wami od dawna nie jest dobrze.

Kłócicie się coraz częściej. Pojawiła się zazdrość. Jedno z was kontroluje drugie. Nie potraficie rozmawiać o pieniądzach. Po awanturze nie odzywacie się do siebie przez kilka dni.

Ale przecież…

„Przed ślubem wszyscy się kłócą”.

„Teraz jesteśmy zestresowani organizacją wesela”.

„Po ślubie wszystko się uspokoi”.

„Jak już będziemy małżeństwem, poczuje się pewniej”.

„Kiedy pojawią się dzieci, stanie się bardziej odpowiedzialny”.

I właśnie w tym miejscu warto zatrzymać się przy jednej niewygodnej prawdzie:

ślub może zmienić status związku, ale nie naprawia automatycznie jego problemów.

Obrączka nie leczy braku zaufania.

Akt małżeństwa nie uczy komunikacji.

Wesele nie usuwa uzależnienia.

A przysięga nie sprawia, że osoba kontrolująca nagle zaczyna szanować granice.

Dlatego przed powiedzeniem „tak” warto zadać sobie pytanie nie tylko:

„Czy go/ją kocham?”

Ale również:

„Czy w naszym związku czuję się bezpiecznie, jestem szanowana/szanowany i mogę być sobą?”

Red flag przed ślubem – czyli właściwie co?

Internet uwielbia czerwone flagi.

Nie odpisał przez trzy godziny?

Red flag.

Nie lubi kotów?

Red flag.

Ma kontakt z byłą?

Red flag.

Nie chce wspólnego konta?

Red flag.

W prawdziwym życiu sprawa jest znacznie bardziej skomplikowana.

Czerwona flaga nie oznacza każdej cechy partnera, która nam się nie podoba.

To raczej zachowanie, sytuacja albo powtarzający się wzorzec, który może wskazywać na poważny problem dotyczący bezpieczeństwa, szacunku, uczciwości, odpowiedzialności czy możliwości stworzenia zdrowej relacji.

Ważna jest również różnica między:

„Mamy problem”

a:

„Mamy problem, ale nie możemy o nim rozmawiać i nic się z nim nie dzieje”.

Bo większość par ma problemy.

Znacznie więcej mówi o związku to, co para z nimi robi.

1. Boisz się reakcji partnera

Zaczynasz układać zdanie w głowie, zanim je wypowiesz.

Nie dlatego, że chcesz być delikatna.

Dlatego, że zastanawiasz się:

„Jak zareaguje?”

Czy się wścieknie?

Czy zacznie krzyczeć?

Czy będzie mnie ignorował przez dwa dni?

Czy zacznie rzucać przedmiotami?

Czy mnie wyśmieje?

Czy znowu zagrozi rozstaniem?

W zdrowej relacji możesz bać się trudnej rozmowy.

Możesz wiedzieć, że partner będzie niezadowolony.

Ale nie powinnaś/powinieneś bać się partnera.

To fundamentalna różnica.

Zadaj sobie pytanie:

Czy mogę powiedzieć „nie”, mieć inne zdanie i postawić granicę bez strachu przed konsekwencjami?

Jeżeli odpowiedź brzmi „nie”, nie warto tego bagatelizować.

2. Partner kontroluje twoje życie

„Po co ci hasło w telefonie?”

„Pokaż, z kim pisałaś”.

„Wyślij zdjęcie, gdzie jesteś”.

„Nie chcę, żebyś spotykała się z tym kolegą”.

„Ta przyjaciółka źle na ciebie wpływa”.

„Po co idziesz sama na imprezę, skoro masz mnie?”

Na początku kontrola może zostać pomylona z zainteresowaniem.

„Jest zazdrosny, bo mu zależy”.

Ale miłość nie daje prawa do zarządzania drugim człowiekiem.

Niepokojące może być między innymi:

• sprawdzanie telefonu bez zgody,
• żądanie haseł,
• śledzenie lokalizacji,
• kontrolowanie ubioru,
• ograniczanie kontaktów,
• przesłuchiwanie po spotkaniach,
• decydowanie, gdzie możesz chodzić,
• wymaganie ciągłego raportowania.

Zazdrość jest emocją.

Kontrola jest zachowaniem.

I warto te dwie rzeczy od siebie oddzielić.

3. Konflikty regularnie zamieniają się w poniżanie

Każdemu może zdarzyć się powiedzieć podczas kłótni coś zbyt ostro.

Ale jeżeli regularnie słyszysz:

„Jesteś głupia”.

„Nikt inny by z tobą nie wytrzymał”.

„Spójrz na siebie”.

„Jesteś beznadziejny”.

„Powinnaś się cieszyć, że w ogóle cię chcę”.

to nie jest po prostu „temperament”.

Szczególnie niepokojąca jest pogarda – wyśmiewanie, szydzenie, poniżanie i traktowanie partnera jak kogoś gorszego.

Można być wściekłym na zachowanie drugiej osoby i nadal pamiętać:

„To jest człowiek, którego kocham i którego godności nie chcę niszczyć”.

4. Partner nigdy nie bierze odpowiedzialności

Spóźnił się?

Bo ty za długo się szykowałaś.

Krzyczał?

Bo go sprowokowałaś.

Wydał wspólne pieniądze bez uzgodnienia?

Bo jesteś zbyt kontrolująca.

Skłamał?

Bo „nie dało się z tobą normalnie porozmawiać”.

Zdradził?

Bo ostatnio byłaś chłodna.

W takim schemacie winny zawsze znajduje się na zewnątrz.

Dojrzałość w związku wymaga umiejętności powiedzenia:

„Tak. To zrobiłem ja. To była moja decyzja. Przepraszam”.

Bez:

„ale ty…”

5. Macie fundamentalnie różne plany na życie i liczycie, że druga osoba zmieni zdanie

Ona chce dzieci.

On nie chce.

„Po ślubie mu przejdzie”.

On chce mieszkać za granicą.

Ona nigdy nie chce wyjeżdżać.

„Jakoś się dogadamy”.

Jedno chce wspólnego życia opartego na określonych wartościach religijnych.

Drugie zdecydowanie tego nie chce.

„Nie rozmawiajmy teraz o tym”.

Miłość pozwala pokonać wiele różnic.

Ale nie każdą różnicę można rozwiązać kompromisem.

Nie da się mieć pół dziecka.

Dlatego przed ślubem warto porozmawiać przynajmniej o:

• dzieciach,
• miejscu zamieszkania,
• finansach,
• religii i wartościach,
• karierze,
• stylu życia,
• relacjach z rodzinami,
• podziale obowiązków.

Nie zakładaj:

„Po ślubie zmieni zdanie”.

Zapytaj:

„Czy potrafię zaakceptować jego/jej dzisiejszą odpowiedź?”

6. Nie możecie uczciwie rozmawiać o pieniądzach

„Ile masz kredytu?”

„Po co ci to wiedzieć?”

„Ile masz oszczędności?”

„Moja sprawa”.

„Na co wydałeś 5000 zł?”

„Nie kontroluj mnie”.

Pieniądze nie są najbardziej romantycznym tematem przed ślubem.

Ale po ślubie potrafią stać się bardzo realnym.

Czerwoną flagą nie musi być sam dług.

Ktoś może mieć kredyt i bardzo odpowiedzialnie go spłacać.

Znacznie bardziej niepokojące mogą być:

• ukrywane zobowiązania,
• kłamstwa dotyczące finansów,
• hazard,
• impulsywne zadłużanie,
• wydawanie wspólnych pieniędzy bez uzgodnienia,
• odmowa jakiejkolwiek rozmowy o finansach.

Problemem może być nie tylko stan konta.

Problemem może być brak uczciwości.

7. Ciągle się rozstajecie i wracacie do siebie

Poniedziałek:

„To koniec”.

Środa:

„Nie potrafię bez ciebie żyć”.

Piątek:

Wielkie pojednanie.

Dwa tygodnie później:

„Tym razem naprawdę koniec”.

Intensywność łatwo pomylić z głębią uczucia.

Rozstania i powroty nie muszą automatycznie oznaczać, że związek nie ma przyszłości.

Ale jeżeli są podstawowym sposobem radzenia sobie z konfliktem, warto się temu przyjrzeć przed ślubem.

8. Pojawia się uzależnienie, ale wszyscy udają, że problemu nie ma

Alkohol.

Narkotyki.

Hazard.

Inne zachowania, które zaczynają przejmować kontrolę nad codziennym funkcjonowaniem.

Najbardziej niepokojące może być nie tylko samo zachowanie, ale również:

• zaprzeczanie,
• ukrywanie,
• kłamstwa,
• obietnice bez działania,
• przerzucanie odpowiedzialności.

„Po ślubie przestanę”.

„Jak będziemy mieli dziecko, będę miał motywację”.

Ślub nie jest terapią uzależnienia.

Jeżeli istnieje problem, potrzebna jest odpowiednia profesjonalna pomoc – najlepiej zanim dołożycie do sytuacji kolejne życiowe zobowiązania.

9. Partner próbuje odcinać cię od bliskich

Na początku może to być subtelne.

„Twoja przyjaciółka mnie nie lubi”.

Potem:

„Po co znowu się z nią spotykasz?”

Później:

„Twoja rodzina jest przeciwko nam”.

Aż w końcu orientujesz się, że coraz rzadziej widujesz ludzi, którzy byli kiedyś dla ciebie ważni.

Izolowanie partnera od rodziny czy przyjaciół może być elementem zachowań kontrolujących.

Zdrowy związek tworzy wspólne „my”, ale nie wymaga zniszczenia całego wcześniejszego „ja”.

10. Wierzysz, że ślub go/ją zmieni

To być może najważniejsza czerwona flaga na tej liście.

Nie dotycząca partnera.

Dotycząca naszych oczekiwań.

„Po ślubie przestanie flirtować”.

„Jak zostanę jego żoną, zacznie stawiać mnie przed matką”.

„Jak będziemy małżeństwem, zacznie oszczędzać”.

„Po ślubie będzie chciała dzieci”.

„Jak będziemy mieli rodzinę, przestanie pić”.

Zadaj sobie brutalnie proste pytanie:

Gdyby ta osoba przez następnych 10 lat pozostała dokładnie taka jak dzisiaj – czy nadal chcę tego małżeństwa?

Nie po zmianie.

Nie po terapii.

Nie „kiedy dojrzeje”.

Dzisiaj.

Żółta flaga czy czerwona flaga? Nie każdy problem oznacza: „uciekaj”

Internetowe treści o red flagach często prowadzą do absurdalnego wniosku, że każdy problem powinien kończyć związek.

Nie.

Dwoje zdrowych ludzi może:

• kłócić się o pieniądze,
• mieć problem z teściami,
• różnić się temperamentem,
• mieć okres mniejszej bliskości,
• źle przeprowadzić konflikt,
• być zazdrosnym,
• nie wiedzieć jeszcze, jak podzielić obowiązki.

Pytanie brzmi:

Co robicie, kiedy zauważacie problem?

Zdrowsza reakcja:

„Tak, mamy z tym problem”.

„Widzę swój udział”.

„Chcę nad tym pracować”.

„Poszukajmy rozwiązania”.

Bardziej niepokojąca:

„Wymyślasz”.

„To twoja wina”.

„Taki jestem”.

„Przesadzasz”.

„Jak ci się nie podoba, odejdź”.

Nie zawsze najważniejszy jest sam problem.

Czasami najważniejsza jest gotowość do wzięcia za niego odpowiedzialności.

Najważniejsza czerwona flaga: przemoc

Przemoc nie jest:

„trudnym charakterem”,

„temperamentem”,

„toksycznym stylem komunikacji”,

ani „problemem, nad którym oboje musicie popracować”.

Jeżeli partner:

• uderza cię,
• popycha,
• szarpie,
• dusi,
• blokuje możliwość wyjścia,
• grozi przemocą,
• niszczy przedmioty, żeby cię przestraszyć,
• wymusza zachowania seksualne,
• kontroluje twoje pieniądze,
• śledzi cię,
• izoluje,
• zastrasza,

to nie jest zwykły konflikt w związku.

Priorytetem jest bezpieczeństwo.

„Ale mamy już salę…”

„Zaprosiliśmy 120 osób”.

„Rodzice zapłacili zaliczkę”.

„Suknia kosztowała 7000 zł”.

„Co ludzie powiedzą?”

„Jak teraz to odwołać?”

To wszystko są realne problemy.

Odwołanie lub przełożenie ślubu może być emocjonalnie, społecznie i finansowo bardzo trudne.

Ale istnieje pytanie ważniejsze:

Czy fakt, że wydaliśmy pieniądze na wesele, jest wystarczającym powodem, żeby zawrzeć małżeństwo, którego nie jesteśmy pewni?

Stracona zaliczka boli.

Rozwód po kilku latach może kosztować znacznie więcej – nie tylko finansowo.

Mini-test przed ślubem: 15 pytań, których nie warto omijać

1. Czy mogę powiedzieć partnerowi „nie” bez strachu?
2. Czy czuję się przy nim/niej bezpiecznie?
3. Czy mogę mieć własnych znajomych i zainteresowania?
4. Czy partner szanuje moją prywatność?
5. Czy potrafimy rozmawiać o pieniądzach?
6. Czy znam jego/jej istotne zobowiązania finansowe?
7. Czy mamy podobne plany dotyczące dzieci?
8. Czy potrafimy rozwiązywać konflikty bez poniżania?
9. Czy partner potrafi przeprosić?
10. Czy ja potrafię przyznać się do błędu?
11. Czy ufamy sobie?
12. Czy partner szanuje moje granice?
13. Czy mogę być przy nim/niej sobą?
14. Czy chcę tej osoby takiej, jaka jest teraz?
15. Gdyby wesele jutro zostało odwołane, czy nadal chciałabym/chciałbym właśnie z tą osobą budować życie?

Nie sumuj punktów.

Jedno „nie” dotyczące koloru ścian nie ma takiej samej wagi jak:

„Nie czuję się przy partnerze bezpiecznie”.

Patrz na znaczenie odpowiedzi, nie na ich liczbę.

Kiedy warto przełożyć ślub?

Nie istnieje uniwersalna lista, która pozwoli obcej osobie powiedzieć:

„Tak, odwołaj ślub”.

Ale czasami najlepszą decyzją nie jest natychmiastowe rozstanie.

Jest nią:

„Zatrzymajmy przygotowania i najpierw zajmijmy się tym problemem”.

Warto poważnie rozważyć przełożenie decyzji o małżeństwie, jeżeli istnieją nierozwiązane kwestie, które fundamentalnie wpływają na przyszłość związku.

Zwłaszcza gdy jedno z was mówi:

„Nie jestem pewna/pewny, czy chcę tego ślubu”.

Niepewność nie jest zdradą partnera.

Czasami jest informacją, której trzeba wysłuchać.

Czy terapia par może pomóc?

W wielu sytuacjach – tak.

Szczególnie kiedy problemem są:

• powtarzające się konflikty,
• komunikacja,
• trudności z granicami,
• zazdrość,
• różnice dotyczące przyszłości,
• odbudowywanie zaufania,
• nierozwiązane konflikty rodzinne.

Ale terapia nie jest maszyną do produkowania szczęśliwych małżeństw.

Jej celem nie musi być:

„doprowadzić parę do ślubu”.

Czasami ważnym efektem konsultacji jest lepsze zrozumienie siebie i podjęcie bardziej świadomej decyzji.

Najważniejszy green flag przed ślubem?

Po artykule o czerwonych flagach warto zakończyć zieloną.

Nie jest nią brak problemów.

Jest nią coś znacznie bardziej realistycznego.

Możesz powiedzieć:

„To mnie rani”.

A druga osoba nie odpowiada:

„Przesadzasz”.

Tylko:

„Chcę zrozumieć. Powiedz mi więcej”.

Możecie się pokłócić.

Możecie mieć inne zdanie.

Możecie potrzebować czasu.

Ale później potraficie wrócić do siebie i zapytać:

„Co możemy z tym zrobić?”

Bo dobrego małżeństwa nie tworzą ludzie, którzy nigdy nie mają problemów.

Tworzą je między innymi ludzie, którzy potrafią problemy zauważyć, nazwać i potraktować poważnie.

Dlatego przed ślubem nie pytaj wyłącznie:

„Czy wystarczająco się kochamy?”

Zapytaj również:

„Czy sposób, w jaki się kochamy, jest dla nas bezpieczny i dobry?”

Bo można zmienić salę.

Można przełożyć wesele.

Można stracić zaliczkę.

Można nawet odwołać ślub.

Ale jednej decyzji zdecydowanie nie warto podejmować tylko dlatego, że:

„wszystko jest już zarezerwowane”.